« మునుపటి

Bhagavad Gita: అధ్యాయం 4, శ్లోకం 27

తదుపరి »

ஸர்வாணீந்த்³ரியக¹ர்மாணி ப்¹ராணக¹ர்மாணி சா¹ப¹ரே |

ஆத்¹மஸன்யமயோகா³க்³னௌ ஜுஹ்வதி¹ ஞானதீ³பி¹தே¹ ||27||

ஸர்வாணி--—அனைத்து; இந்த்ரிய--—புலன்கள்; கர்மாணி--—செயல்பாடுகள்; ப்ராண-கர்மாணி—--உயிர் சுவாசத்தின் செயல்பாடுகள்; ச--—மற்றும்; அபரே—--மற்றவர்கள்; ஆத்ம-ஸன்யம-யோகாக்னௌ—--கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனதின் நெருப்பில்; ஜுஹ்வதி—--தியாகம்; ஞான—தீபிதே--—அறிவினால் தூண்டப்பட்டது

అనువాదం

BG 4.27: சிலர், அறிவால் ஈர்க்கப்பட்டு, கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனதின் நெருப்பில் தங்கள் அனைத்து புலன்களின் செயல்பாடுகளையும் தங்கள் உயிர் ஆற்றலையும் வழங்குகிறார்கள்.

వ్యాఖ్యానం

பாகுபாடு அல்லது ஞானயோகத்தின் பாதையைப் பின்பற்றும் சில யோகிகள் தங்கள் புலன்களை உலகத்திலிருந்து விலக்கிக் கொள்ள அறிவின் உதவியைப் பெறுகிறார்கள். ஹட யோகிகள் மிருகத்தனமான சக்தியுடன் புலன்களைக் கட்டுப்படுத்த முயற்சிக்கும் போது, ஞான யோகிகள் அறிவின் அடிப்படையில் பாகுபாடுகளை மீண்டும் மீண்டும் நடைமுறைப்படுத்துவதன் மூலம் அதே இலக்கை அடைகிறார்கள். அவர்கள் உலகின் மாயையான தன்மை மற்றும் உடல், மனம், புத்தி மற்றும் அஹங்காரத்திலிருந்து வேறுபட்ட சுயத்தின் அடையாளத்தின் மீது ஆழ்ந்த சிந்தனையில் ஈடுபடுகிறார்கள். புலன்களை உலகத்திலிருந்து விலக்கி மனம் தியானத்தில் ஈடுபட்டு உள்ளது. சுயமானது உச்ச இறுதி யதார்த்தத்துடன் ஒத்ததாக இருக்கிறது என்ற அடிப்படையில், நடைமுறையில் சுய அறிவில் நிலைநிறுத்தப்படுவதே குறிக்கோள். தியானத்திற்கு உதவியாக, த¹த்¹வமஸி 'நான் அது,' (சா²ந்தோ³க்³ய உப¹நிஷத³ம் 6.8.7) மற்றும் அஹம் ப் ³ரஹ்மாஸ்மி 'நானே உன்னதமான பொருள்.' (ப்³ரிஹத்¹ அரண்யக்¹ உப ¹னிஷத³ம் 14.10) போன்ற மணி மொழிகளை ஓதுகிறார்கள்.

ஞான யோகத்தின் பயிற்சி மிகவும் கடினமான பாதையாகும், இதற்கு மிகவும் உறுதியான மற்றும் பயிற்சி பெற்ற அறிவு தேவைப்படுகிறது. ஸ்ரீமத் பாகவதம் (11.20.7) கூறுகிறது: நிர்விஞ்ஞானாம் ஞானயோக³ஹ, 'ஞான யோகப் பயிற்சியில் வெற்றி என்பது துறவின் மேம்பட்ட நிலையில் உள்ளவர்களுக்கு மட்டுமே சாத்தியமாகும்.'

« Prev verse

Next verse »