« మునుపటి

Bhagavad Gita: అధ్యాయం 6, శ్లోకం 18

తదుపరి »

யதா³ வினியத¹ம் சி¹த்¹த¹மாத்¹மன்யேவாவதி¹ஷ்ட²தே¹ |

நி:ஸ்ப்¹ருஹ: ஸர்வகா¹மேப்⁴யோ யுக்¹த இத்¹யுச்¹யதே¹ த¹தா³ ||18||

யதா--—எப்போது; வினியதம்--—முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட; சித்தம்--—மனம்; ஆத்மனி—--தன்னுடைய; ஏவ--—நிச்சயமாக; அவதிஷ்டதே--—தங்குகிறது; நிஸ்ப்ரிஹஹ--—பசிகளிலிருந்து விடுபட்டவர்; ஸர்வ—-அனைத்து; காமேப்யஹ-----புலன்களின் ஏக்கத்திற்கான; யுக்தஹ---—சரியான யோகத்தில் அமைந்துள்ளது; இதி—---இவ்வாறு; உச்யதே—--கூறப்படுகிறது; ததா---—பின்னர்

అనువాదం

BG 6.18: முழுமையான ஒழுக்கத்துடன், அவர்கள் மனதை சுயநல வேட்கைகளிலிருந்து விலக்கி, சுயத்தின் மீறமுடியாத நன்மையில் அதைக் கற்றுக்கொள்வார்கள். அத்தகைய நபர்கள் யோகத்தில் இருப்பதாகவும், புலன்களின் அனைத்து ஏக்கங்களிலிருந்தும் விடுபட்டவர்கள் என்றும் கூறப்படுகிறது.

వ్యాఖ్యానం

ஒரு நபர் யோக பயிற்சியை எப்போது முடிப்பார்? கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சித்தம் (ஆழ்மனம்) ஒரே ஒரு கடவுளில் நிலையாக மற்றும் மையமாக மாறும் போது பயிற்சி முடிவடைகிறது. அது ஒரே நேரத்தில் தானாகவே புலன்களின் உலக இன்பத்திற்கான அனைத்து ஆசைகளிலிருந்தும் விலகிவிடும். அந்த நேரத்தில், ஒருவரை யுக்த அல்லது சரியான யோகத்தை உடையவர் என்று கருதலாம். இந்த அத்தியாயத்தின் முடிவில், 6.47 வது வசனத்தில், அவர் மேலும் கூறுகிறார்: ‘எல்லா யோகிகளிலும், யாருடைய மனம் எப்போதும் என்னில் லயித்து, என் மீது மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் பக்தியில் ஈடுபடுகிறதோ, அவர்களை நான் அனைவரிலும் உயர்ந்தவர்களாகக் கருதுகிறேன்.’

« Prev verse

Next verse »