Bhagavad Gita: Chapter 15, Verse 15

கடவுள் நமக்குள் அறிவு மற்றும் நினைவாற்றல் திறன்களைக் கொண்ட ஒரு அற்புதமான பொறிமுறையை உருவாக்கியுள்ளார். மூளை அதன் வன்பொருள், மற்றும் மனம் மற்றும் புத்தி அதன் மென்பொருள் போன்றது. நாம் பெரும்பாலும் இந்த அமைப்பை புறக்கணிக்கப்பட்ட அர்த்தத்தில் எடுத்துக்கொள்கிறோம். அறுவைசிகிச்சை நிபுணர்கள் மூளை மாற்று அறுவை சிகிச்சை செய்து தங்கள் சாதனையைப் பற்றி பெருமிதம் கொள்கிறார்கள். ஆனால், மூளையின் இந்த அற்புதமான பொறிமுறையானது எவ்வாறு உருவாக்கப்பட்டது என்பதை அவர்கள் சிந்திக்கவில்லை தொழில்நுட்பத்தின் முன்னேற்றம் இருந்தபோதிலும், கணினிகள் மனித மூளையின் செயல்பாட்டுடன் ஒப்பிட முடியாத பல பகுதிகள் இன்னும் உள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, மென்பொருள் பொறியாளர்கள் முகத்தை அடையாளம் காணும் தொழில்நுட்பத்தை மேம்படுத்துவதில் இன்னும் பணியாற்றி வருகின்றனர், அதே நேரத்தில் மனிதர்களின் தோற்றம் மாறிய பிறகும் மனிதர்களால் எளிதில் அடையாளம் காண முடியும். அதனால்தான், 'அன்புள்ள நண்பரே, நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு உங்களைப் பார்ப்பதில் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. நாம் கடைசியாக சந்தித்ததிலிருந்து நீங்கள் மிகவும் மாறிவிட்டீர்கள்!' போன்ற கருத்துக்களைக் கேட்கிறோம். மனித மூளையால் பல ஆண்டுகளில் மாறின முகங்களை அடையாளம் காண முடியும் என்பதை இது நிரூபிக்கிறது, அதே நேரத்தில் கணினிகளால் மாறாத முகங்களை கூட முழுமையாக அடையாளம் காண முடியாது. தற்போது, ​​பொறியாளர்கள் இன்னும் கையால் எழுதப்பட்ட பொருள்களை பிழையின்றி படிக்கும் ஸ்கேனர் மென்பொருளுடன் போராடி வருகின்றனர். இதற்கு நேர்மாறாக, மனிதர்கள் மற்றவர்களின் தெளிவற்ற கையெழுத்துகளை கூட முழுமையாக புரிந்து கொள்ள முடியும். நினைவு மற்றும் அறிவின் அற்புதமான திறன்கள் அவரிடமிருந்து வருவதாக ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்.

மேலும், மறதியின் ஆற்றலையும் அவர் கூறுகின்றார். தேவையற்ற பதிவுகள் அழிக்கப்படுகின்றன, உயிரானது நினைவாற்றலை வேண்டுமென்றே தக்கவைத்துக்கொள்வதை நீக்குகிறது, அது இல்லாமல் அது தகவல்களால் அடைக்கப்பட்டிருக்கும். ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில், உத்தவ் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் கூறுகிறார்:

த்¹வத்¹தோ¹ ஞானம் ஹி ஜீவானாம் ப்¹ரமோஷஸ் தே¹ ’த்1ர ஶக்¹தி¹த¹ஹ

(11.22.28)

‘உயிரினத்தின் அறிவு உன்னிடமிருந்தே எழுகிறது, உன் ஆற்றலால் அந்த அறிவு திருடப்படுகிறது.’

நம்மிடம் உள்ள இந்த அக அறிவாற்றலைத் தவிர, அறிவின் வெளிப்புற ஆதாரம் வேதங்களாகும், மேலும் அந்தச் சூழலிலும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தனது பெருமைகளை வெளிப்படுத்துகிறார். கடவுள் படைப்பின் தொடக்கத்தில் வேதங்களை வெளிப்படுத்தியவர். இருப்பினும், கடவுள் தெய்வீகமாகவும், புத்தியின் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டவராகவும் இருப்பதால், இந்த வேதங்களும் தெய்வீகமானவை. எனவே, அவற்றின் உண்மையான அர்த்தத்தை அவர் மட்டுமே அறிவார், அவர் ஒருவருக்கு தனது அருளை வழங்கினால், அந்த அதிர்ஷ்டசாலி ஆத்மாவும் வேதங்களை அறிந்தவராக மாறும். கடவுளின் அவதாரமான வேத வியாஸ் வேதாந்த தரிசனத்தை எழுதினார். எனவே, வேதாந்தத்தின் ஆசிரியரும் அவர்தான் என்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்.

இறுதியாக, வேதங்கள் எண்ணிலடங்கா பொருள் மற்றும் ஆன்மீக அறிவுரைகளை உள்ளடக்கியிருந்தாலும், அனைத்து வேத அறிவின் பொருள் அவரை அறிவதே என்று கூறுகிறார். பலனளிக்கும் சடங்கு விழாக்களும் ஒரு நோக்கத்திற்காகவே உள்ளன. அவர்கள் ஜட உலகத்துடன் ஆழமாகப் பற்றுள்ள மக்களைக் கவர்ந்து, அவர்களைக் கடவுளிடம் வழிநடத்தும் முன், அவர்களுக்கு ஒரு இடைநிலைப் படியை வழங்குகிறது. க¹டோ²ப¹நிஷத³ம் (1.2.15) கூறுகிறது: ஸர்வே வேதா³ யத்¹ ப¹த³மாமனந்தி¹ ‘அனைத்து வேத மந்திரங்களும் உண்மையில் கடவுளை நோக்கியே உள்ளன.’ நாம் அனைத்து வேத மந்திரங்களையும் மனப்பாடம் செய்யலாம், அவற்றை சரியான அளவீட்டில் உச்சரிக்கக் கற்றுக் கொள்ளலாம், அனைத்து சடங்குகளில் தேர்ச்சி பெறலாம், தியானத்தில் ஈடுபடலாம், மேலும் குண்டலினி சக்தியை எழுப்பலாம், ஆனால் நாம் கடவுளை அறியவில்லை என்றால், நமக்கு வேதங்களின் உண்மையான நோக்கம் நமக்கு உண்மையில் புரியாது. மறுபுறம், கடவுள் மீது அன்பை வளர்த்துக்கொள்பவர்கள் அனைத்து வேத ஶாஸ்திரங்களின் நோக்கத்தையும் தானாகவே புரிந்துகொள்கிறார்கள். ஜகத்குரு ஸ்ரீ கிருபாலுஜி மஹராஜ் கூறுகிறார்:

ஸர்வ ஶாஸ்த்¹ர ஸாரா யஹ கோவிந்த³ ராதே⁴,

ஆடோ²ன் யாம் மன ஹரி கு³ரு மே லகா³ தே⁴

(ராதா⁴ கோவிந்த³ கீத்¹)

‘கடவுள் மற்றும் குருவிடம் அன்பான பக்தியில் இரவும் பகலும் உங்கள் மனதை ஈடுபடுத்துவதே அனைத்து வேதங்களின் சாராம்சமாகும்.’

இந்த அத்தியாயத்தில், ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் படைப்பின் மரத்தை விளக்கினார். இப்போது தலைப்பை முடிக்கும்போது, ​​​​அந்த அறிவை சரியான கண்ணோட்டத்தில் வைக்க, அடுத்த இரண்டு வசனங்களில் அவர் க்ஷர், அக்ஷர் மற்றும் புருஷோத்தம் என்ற சொற்களை விவரிக்கிறார்.