Bhagavad Gita: Chapter 4, Verse 2

ఏవం పరంపరాప్రాప్తమిమం రాజర్షయో విదుః ।
స కాలేనేహ మహతా యోగో నష్టః పరంతప ।। 2 ।।

ఏవం — ఈ విధంగా; పరంపరా — పరంపరలో; ప్రాప్తమ్ — పొందిన; ఇమం — ఈ (శాస్త్రము); రాజ-ఋషయః — రాజర్షులు; విదుః — అర్థం చేసుకున్నారు; సః — అది; కాలేన — ఏంతో మేర జరిగిపోయిన కాలములో; ఇహ — ఈ లోకంలో; మహతా — మహోన్నతమైన; యోగః — యోగము; నష్టః — తరిగిపోయినది; పరంతప — అర్జునా, శత్రువులను తపింప చేయువాడా.

Translation

BG 4.2: ఓ శత్రువులను జయించేవాడా, రాజర్షులు ఈ విధముగా యోగ శాస్త్రమును పరంపరలో పొందినారు. కానీ కాలగమనంలో అది ఈ లోకంలో లుప్తమైపోయినది (క్షీణించి పోయినది).

Commentary

దివ్య ఆథ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని అవరోహణ క్రమంలో అందుకునేటప్పుడు, శిష్యుడు భగవత్-ప్రాప్తి తెలిపే శాస్త్రాన్ని గురువు గారి నుండి అర్థంచేసుకుంటాడు, ఆ గురువు తన గురువు నుండి ఇలాగే అందుకున్నాడు. ఈ విధమైన సాంప్రదాయం లోనే రాజర్షులైన నిమి, జనకుడు యోగ శాస్త్రాన్ని అర్థం చేసుకున్నారు. ఈ సంప్రదాయం, ఆది జగద్గురువైన భగవంతుని తోనే మొదలయ్యింది.

తేనే బ్రహ్మ హృదాయ ఆది-కవయే ముహ్యంతి యత్ సూర్యః (భాగవతం 1.1.1)

భగవంతుడు సృష్టి ప్రారంభంలో ఈ జ్ఞానాన్ని, ప్రప్రధమంగా జన్మించిన బ్రహ్మ దేవుని హృదయంలో తెలియపరిచాడు, ఆయన నుండి ఈ సంప్రదాయం కొనసాగింది. ఇంతకు క్రితం శ్లోకంలో శ్రీ కృష్ణుడు తను సూర్యభగవానునికి కూడా ఈ జ్ఞానాన్ని తెలియపరిచినట్టు చెప్పాడు. అతని నుండి కూడా ఈ సంప్రదాయం కొనసాగింది. కానీ, ఈ భౌతిక ప్రపంచ స్వభావం ఎలాంటిదంటే, కాల క్రమంలో ఈ జ్ఞానం లుప్తమయిపోయింది. ప్రాపంచిక మనస్తత్వం ఉండి, కపటులైన శిష్యులు, తమ కళంకిత దృక్పథంతో బోధనలను అన్వయిస్తారు. కొద్ది తరాల్లోనే ఆ జ్ఞానం యొక్క పురాతన స్వచ్చత మలినమైపోతుంది. ఇలా జరిగినప్పుడు, తన అకారణ కరుణచే, భగవంతుడు ఆ సందేశాన్ని మానవ జాతి సంక్షేమం కోసం తిరిగి సుస్థిరపరుస్తాడు. ఆ పనిని తనే ఈ లోకం లో అవతరించి గానీ లేదా తన పని కోసమే నియమింపబడ్డ భగవత్ ప్రాప్తి నొందిన మహనీయుని ద్వారా గానీ చేస్తాడు.

జగద్గురు శ్రీ క్రుపాలు జీ మహారాజ్, భారత చరిత్రలో ఐదవ మూల జగద్గురువు. వారు సనాతన జ్ఞానాన్ని ఇప్పటి కాలంలో తిరిగి ప్రతిపాదించి స్థిరపరిచిన, భగవత్-ప్రేరణ నొందిన, ఈ కోవకి చెందిన మహాత్ములు. కేవలం ముప్పైనాలుగు సంవత్సరాల వయసులోనే, 500ల మంది వేద పండితులతో కూడిన అత్యున్నత సంస్థానమయిన, కాశీ విద్వత్ పరిషత్తు, వారికి జగద్గురువు అన్న బిరుదునిచ్చి గౌరవించింది. వారు ఆ విధంగా, భారత చరిత్ర లో, జగద్గురు శంకరాచార్య, జగద్గురు నిమ్బార్కాచార్య, జగద్గురు రామానుజాచార్య మరియు జగద్గురు మధ్వాచార్యల తరువాత ‘జగద్గురువు’ అన్న బిరుదు నొందిన ఐదవ వారయ్యారు. భగవద్గీత యొక్క నిగూఢమైన అర్థాన్ని, జగద్గురు శ్రీ క్రుపాలు జీ మహారాజ్ గారు నాకు తెలియచేసిన ప్రకారంగా, ఈ యొక్క వ్యాఖ్యానం వ్రాయబడింది.