Bhagavad Gita: Chapter 13, Verse 19

ఇతి క్షేత్రం తథా జ్ఞానం జ్ఞేయం చోక్తం సమాసతః ।
మద్భక్త ఏతద్విజ్ఞాయ మద్భావాయోపపద్యతే ।। 19 ।।

ఇతి — ఈ విధముగా; క్షేత్రం — క్షేత్ర స్వభావము; తథా — మరియు; జ్ఞానం — జ్ఞానము; జ్ఞేయం — జ్ఞాన విషయము; చ — మరియు; ఉక్తం — తెలియచేయబడినది; సమాసతః — సంక్షిప్తముగా; మత్-భక్తః — నా భక్తుడు; ఏతత్ — ఇది; విజ్ఞాయ — తెలుసుకొని; మత్-భావః — నా దివ్య స్వభావము; ఉపపద్యతే — పొందును.

Translation

BG 13.19: ఈ ప్రకారముగా నీకు క్షేత్రము యొక్క స్వభావమును, జ్ఞానము యొక్క అర్థమును, మరియు జ్ఞాన విషయమును, నేను తెలియచేసాను. నా భక్తులు మాత్రమే దీనిని యదార్థముగా అర్థం చేసుకోగలరు, అలా చేసిన పిదప, వారు నా దివ్య స్వభావమునే పొందుతారు.

Commentary

శ్రీ కృష్ణుడు ఇక ఇప్పుడు క్షేత్రమును మరియు జ్ఞాన విషయమును గురించి తన యొక్క వివరణకు, దీనిని తెలుసుకోవటం వల్ల వచ్చే ఫలమును (ఫలస్తుతి) చెప్పటం తో ముగింపు ఇస్తున్నాడు. అయినా, మరల ఒకసారి, భక్తి గురించి చెప్పటం అవసరం అనుకున్నాడు; మరియు కేవలం తన భక్తులు మాత్రమే ఈ జ్ఞానమును యదార్ధముగా అర్థం చేసుకోగలరు అని అంటున్నాడు. కర్మ, జ్ఞానము, అష్టాంగము మొదలైనవి అభ్యాసం చేసే వారు, భక్తి రహితంగా ఉంటే, వారికి వారే అంతా అర్థమయిపోయింది అనుకున్నా, భగవద్ గీత్ యొక్క యదార్థమైన భావమును అర్థం చేసుకోలేరు. భక్తి అనేది, భగవత్ జ్ఞానం దిశగా వెళ్లే ప్రతి ఒక్క మార్గములో తప్పని సరిగా ఉండవలసినదే.

జగద్గురు శ్రీ కృపాలు జీ మహారాజ్ దీనిని చాలా చక్కగా చెప్పారు:

జో హరి సేవా హేతు హో, సోఇ కర్మ బఖాన
జో హరి భగతి బడావే, సోఇ సముఝియ జ్ఞాన (భక్తి శతకము, 66)

"భగవంతుని పట్ల భక్తి యుతంగా చేసిన పనే నిజమైన కర్మ; మరియు భగవంతుని పట్ల ప్రేమను పెంపొందించే విషయమే నిజమైన జ్ఞానము."

భక్తి అనేది మనకు భగవంతుని గురించి తెలియచేసేది మాత్రమే కాదు, అది భక్తుడిని భగవంతునిలా చేస్తుంది, కాబట్టి భక్తులు తన స్వభావాన్ని పొందుతారు అని అంటున్నాడు శ్రీ కృష్ణుడు. ఇదే విషయం వైదిక శాస్త్రాలలో పదే పదే చెప్పబడింది. వేదములు ఇలా పేర్కొంటున్నాయి:

భక్తిరేవైనం నయతి భక్తిరేవైనం పశ్యతి భక్తిరేవైనం దర్శయతి
భక్తి వశః పురుషో భక్తిరేవ భూయసీ (మాథర్ శృతి)

"కేవలం భక్తి మాత్రమే మనలను భగవంతుని దగ్గరికి తీస్కువెళుతుంది. కేవలం భక్తి మాత్రమే మనలకు భగవంతుడిని దర్శింపచేయగలదు. భగవంతుడు భక్తికి వశమై పోతాడు. కాబట్టి అనన్య భక్తి సాధన చేయుము." ముండకోపనిషత్తు ఇలా పేర్కొంటున్నది:

ఉపాసతే పురుషం యే హ్యకామాస్తే శుక్రమేతదతివర్తంతి ధీరాః (3.2.1)

"భౌతిక ప్రాపంచిక కోరికలను విడిచి, దివ్య మంగళ పరమేశ్వరుని పట్ల భక్తితో నిమగ్నమైన వారు, జనన-మరణ చక్రము నుండి విముక్తి చెందుతారు." ఇంకా, శ్వేతాశ్వతర ఉపనిషత్తు ఇలా పేర్కొంటున్నది:

యస్య దేవే పరా భక్తిర్యథా దేవే తథా గురౌ
తస్యైతే కథితా హ్యర్తా ప్రకాశంతే మహాత్మనః (6.23)

"ఎవరికైతే, భగవంతుని పట్ల నిశ్చలమైన భక్తి ఉంటుందో, అదే విధమైన భక్తి గురువు పట్ల ఉంటుందో, అటువంటి సత్పురుషుల హృదయములో, భగవంతుని కృపవలన, వేద శాస్త్రముల జ్ఞానములన్నీ అనాయాసముగా తెలియచేయబడును." ఇతర వైదిక శాస్త్రాలు కూడా ఇదే విషయాన్ని నొక్కివక్కాణిస్తున్నాయి:

న సాధయతి మాం యోగో న సాంఖ్యం ధర్మ ఉద్దవ
న స్వాధ్యాయస్త పస్త్యాగో యథా భక్తిర్మమోర్జితా (భాగవతం 11.14.20)

శ్రీ కృష్ణుడు ఇలా పేర్కొంటున్నాడు: "ఉద్ధవా, నేను అష్టాంగ యోగము ద్వారా కానీ, సాంఖ్య శాస్త్ర పఠనము వలన కానీ, అద్ధ్యాత్మిక జ్ఞాన సముపార్జన చేత కానీ, తపస్సుల చేత కానీ, లేదా సన్యాసం చేత గాని, పొందబడను. కేవలం భక్తి చేత మాత్రమే నేను గెలవబడుతాను." భగవద్గీత లో శ్రీ కృష్ణుడు ఈ విషయాన్ని పదేపదే చెప్తాడు - 8.22, 11.54 మొదలైనవాటిలో. 18.55వ శ్లోకంలో ఆయన అంటాడు: "కేవలం ప్రేమ యుక్త భక్తి చేత మాత్రమే యదార్ధముగా నేను ఏమిటో తెలుసుకోగలరు. తదుపరి, భక్తి ద్వారా నా స్వభావమును తెలుసుకున్న పిదప, జనులు నా దివ్య ధామమునకు చేరుకుంటారు." రామాయణము కూడా ఇలా పేర్కొంటున్నది :

రామహి కేవల ప్రేము పిఆరా, జాని లేఉ జో జాననిహారా

"సర్వోన్నత భగవానుడు శ్రీ రాముడు కేవలం ప్రేమ చేత మాత్రమే పొందబడుతాడు. తెలుసుకోదలచిన వారందరికీ ఈ నిజము తెలియనీ." నిజానికి, ఇతర మత ధర్మాల్లో కూడా ఈ సూత్రం ధృవీకరించబడింది. Jewish Torah లో ఇలా వ్రాయబడినది, “You shall love the Lord your God with all your heart, and with all your soul, and with all your might (Deuteronomy 6.5). ఇదే విషయాన్ని Jesus of Nazareth , క్రైస్తవ న్యూ టెస్ట్ మెంట్ లో అత్యంత ప్రధానమైన సూత్రముగా చెప్పియున్నాడు (Mark 12.30).

గురు గ్రంథ్ సాహిబ్ ఇలా పేర్కొంటున్నది:

హరి సమ జగ మహాన్ వస్తు నహీఁ, ప్రేమ పంథ సో పంథా
సద్గురు సమ సజ్జన్ నహీఁ, గీతా సమ నహీఁ గ్రంథ

"భగవంతుని వంటి ఇతరమైన వ్యక్తిత్వము ఏదీ లేదు; భక్తి మార్గానికి సమానమైన మార్గము లేదు; గురువును మించిన మనిషి లేడు; మరియు భగవద్గీతకు సాటి వచ్చే శాస్త్రగ్రంధము ఇంకోటి లేదు"