Bhagavad Gita: Chapter 1, Verse 29-31

వేపథుశ్చ శరీరే మే రోమహర్షశ్చ జాయతే ।। 29 ।।
గాండీవం స్రంసతే హస్తాత్ త్వక్చైవ పరిదహ్యతే ।
న చ శక్నోమ్యవస్థాతుం భ్రమతీవ చ మే మనః ।। 30 ।।
నిమిత్తాని చ పశ్యామి విపరీతాని కేశవ ।
న చ శ్రేయోఽనుపశ్యామి హత్వా స్వజనమాహవే  ।। 31 ।।

వేపథుః  — వణుకుచున్న; చ — మరియు; శరీరే  — శరీరమునందు; మే  — నా యొక్క; రోమ-హర్షః — వెంట్రుకలు నిక్కబోడుచు కొనుట; చ — మరియు; జాయతే — కలుగుచున్నది; గాండీవం — అర్జునుడి విల్లు;స్రంసతే — జారి పోవుతున్నది; హస్తాత్  — (నా) చేతి నుండి; త్వక్  — చర్మము; చ  — మరియు; ఏవ — నిజముగా; పరిదహ్యతే  — అంతటా మంటపుడుతున్నది; న చ శక్నోమి — సాధ్యము కావటంలేదు నాకు; అవస్థాతుం — స్థిరంగా ఉండుట; భ్రమతి-ఇవ — తిరుగుతున్నట్టుగా; చ — మరియు; మే — నా యొక్క;మనః — మనస్సు; నిమిత్తాని — శకునములు; చ — మరియు; పశ్యామి — చూస్తున్నాను; విపరీతాని — అశుభములైన; కేశవ — శ్రీ కృష్ణ , కేశి అనే రాక్షసుడను సంహరించినవాడా; న — లేదు; చ — మరియు; శ్రేయః  — మంచి; అనుపశ్యామి — చూడగలుగుతున్నాను; హత్వా — చంపటం వలన; స్వ-జనం — సొంత బంధువులను; ఆహవే  — యుద్ధంలో.

Translation

BG 1.29-31: నా శరీరమంతా వణుకుచున్నది; వెంట్రుకలు నిక్కబొడుచుకుంటున్నాయి.  నా విల్లు, గాండీవం, చేజారి పోతున్నది ఇంకా నా చర్మమంతా తపించిపోవుచున్నది. నా మనస్సు ఏమీ తోచని స్థితిలో అయోమయంగా తిరుగుతున్నది. ఇక నన్ను నేను స్థిరంగా ఉంచుకోలేకపోతున్నాను. ఓ కృష్ణా, కేశి రాక్షసుడను సంహరించినవాడా (కేశవః), అంతటా అశుభ శకునములే కనపడుతున్నాయి. ఈ యుద్ధంలో సొంత బంధువులనే చంపుకోవటం వలన, మంచి ఎలా కలుగుతుందో నేను చూడలేకున్నాను.

Commentary

యుద్ధ పరిణామాల గురించి ఆలోచించేసరికి అర్జునుడు కలత చెంది శోకానికి గురి అయ్యాడు.  ఏ వింటి శబ్దానికి బలమైన శత్రువులే భీతి చెందారో, అదే గాండీవం అతని చేజారి పోతున్నది.  యుద్ధం చేయటం పాపము అన్న ఆలోచనతో అతని తల తిరుగుతున్నది.  ఈ యొక్క అస్థిరమైన మానసిక పరిస్థితిలో, చివరికి, ఘోరమైన వైఫల్యాలను మరియు రాబోయే  పరిణామాలను సూచించే మూఢ నమ్మకాలతో ఉన్న శకునములను అంగీకరించే పరిస్థితికి దిగజారి పోయాడు.